ข้อมูลและรูปภาพจาก Archdaily
โครงการศูนย์ฟื้นฟูสุขภาพจิตสำหรับเด็กแห่งนี้ไม่ได้มีพื้นที่พิเศษหรือพื้นที่ๆมีลักษณะเฉพาะแต่อย่างใด แต่อุดมไปด้วยที่ว่างที่มีชีวิตชีวา เรียบง่าย เหมือนกับบ้านหลังใหญ่ ซึ่งพื้นที่ทั้งหมดของโครงการเกิดขึ้นจากระบบการจัดวางกลุ่มก้อนอาคารแบบสุ่ม (Random) ทั้งนี้อาจเรียกได้ว่าเป็นการจัดวางองค์ประกอบอย่างพิถีพิถันและระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือกลุ่มอาคารที่ดูไร้ระเบียบกระจัดกระจาย คลุมเครือ และคาดเดาไม่ได้ สร้างพื้นที่ landscape ที่ดูเหมือนกับว่าเกิดขึ้นจากความบังเอิญมากกว่าซึ่งถือว่าเป็น effect ของที่ว่างที่มีความน่าสนใจสวนทางกับระบบวิธีคิดและกระบวนการในการออกแบบที่คำนึงถึงรายละเอียดองค์ประกอบของสถาปัตยกรรมอย่างถี่ถ้วนโดยสิ้นเชิง
พื้นที่ มุม ซอกหลืบ ที่เกิดขึ้นระหว่างกล่องแต่ละก้อนมีสัดส่วนที่กระทัดรัด เด็กๆสามารถหลบเข้าไปซ่อนตัว ใช้เป็นทางเดินเชื่อมต่อไปยังพื้นที่ใช้สอยอื่นๆ พื้นที่หลายๆส่วนไม่ได้มีพื้นที่ใช้สอยใดๆ เชื้อเชิญให้เด็กเข้ามาสำรวจและหาวิธีใช้พื้นที่เหล่านั้นเองตามความพึงพอใจ อิสระ เกิดสัมผัสของสถานที่ในหลายๆรูปแบบในพื้นที่เดียวกัน
สิ่งที่น่าสนใจอีกประการคือพื้นที่ว่างของโครงการมีรูปแบบกระจัดกระจายทำให้เกิดลักษณะไร้จุดศูนย์กลางขึ้น แต่ในทางกลับกันอาจกล่าวได้ว่าโครงการนี้มีจุดศูนย์รวมเกิดขึ้นมากมายหลายแห่งและแต่ละพื้นที่ก็มีความสำคัญและคุณภาพพอๆกัน ขึ้นอยู่กับว่าใครเป็นผู้ใช้ และกำลังเกิดกิจกรรมลักษณะใดขึ้นในพื้นที่นั้นๆ นี่คือลักษณะความผันผวนของพื้นที่กิจกรรมที่ถือเป็นเสน่และคุณภาพที่แท้จริงของที่ว่างที่ถูกสร้างสรรค์ขึ้นโดยสถาปนิก Sou Fujimoto ผู้นี้นี่เอง
